کفش خارجی ۲۰ میلیونی خریدار دارد، کفش ایرانی نه!
کاروخدمت: صنعت کفش کشور در سالیان اخیر با مشکلات مختلفی در عرصه تامین مواد اولیه، هزینه های تولید و رقابت در بازار مواجه بوده است.
در شرایطی که برخی مصرف کنندگان برای خرید یک جفت کفش پارچه ای با برند خارجی تا۲۰ میلیون تومان هزینه می کنند، فروش کفش چرمی با کیفیت تولید داخل در محدوده ۱۴میلیون تومان هم با دشواری مواجه است؛ وضعیتی که در کنار جهش قیمت مواد اولیه، بالارفتن هزینه های تولید و قطعی برق و آب، صنعت کفش را با چالش های جدی مواجه کرده و زنگ خطر تعطیلی کارگاه های کوچک و کاهش اشتغال در این صنعت را به صدا درآورده است. صنعت کفش کشور در سالیان اخیر با مشکلات مختلفی در عرصه تامین مواد اولیه، هزینه های تولید و رقابت در بازار مواجه بوده است؛ مشکلاتی که با افزایش نرخ ارز و هزینه های جانبی تولید شدت گرفته و به قول کنشگران این صنعت، توان ادامه فعالیت برخی واحدهای تولیدی، بخصوص کارگاه های کوچک را تحت الشعاع قرار داده است.
کنگرانی یکی از تولیدکنندگان کفش، با اشاره به افزایش ورود کفش های خارجی به بازار اظهار نمود: در سالیان اخیر عرضه کفش های خارجی از مسیرهای غیررسمی افزایش پیدا کرده و فروش این محصولات در فضای مجازی هم آشکارتر شده است. ذهنیت مثبت قسمتی از مصرف کنندگان نسبت به برندهای خارجی سبب شده در بعضی موارد، نام تجاری و قیمت بیشتر از کیفیت محصول در تصمیم خرید مؤثر باشد. وی با اعلان اینکه برخی مصرف کنندگان حاضرند برای یک جفت کفش پارچه ای با برند خارجی حدود ۲۰ میلیون تومان هزینه کنند، اضافه کرد: این در حالیست که فروش کفش چرمی با کیفیت تولید داخل در محدوده قیمتی ۱۳ تا ۱۴ میلیون تومان هم با دشواری همراه است؛ موضوعی که رقابت را برای تولیدکنندگان داخلی مشکل تر می کند.
افزایش نرخ ارز و جهش قیمت مواد اولیه
این تولیدکننده با اشاره به افزایش نرخ ارز از حدود ۱۸۸ تا ۱۹۲ هزار تومان به محدوده ۲۷۲ تا ۲۷۳ هزار تومان اظهار داشت: افزایش نرخ ارز در کنار وابستگی بخش قابل توجهی از مواد اولیه صنعت کفش به واردات، هزینه تامین نهاده های تولید را بشدت افزایش داده است. حتی در تولید محصولاتی مانند چرم که قسمتی از آن در داخل کشور تولید می شود، مواد شیمیایی مورد استفاده در پروسه تولید، ماشین آلات و قطعات مورد نیاز کارخانه ها همچنان به واردات وابسته اند؛ بدین سبب تولید محصول نهائی در داخل کشور لزوما به معنای استقلال زنجیره تولید از واردات نیست. وی با اشاره به افزایش قیمت برخی مواد اولیه، همچون چرم مصنوعی، اظهار نمود: در بعضی اقلام، افزایش قیمت ها به حدود ۱۵۰ درصد رسیده، همینطور قیمت برخی قطعات مورد نیاز ماشین آلات که پیشتر حدود یک میلیون تومان بود، حال به ۸ تا ۹ میلیون تومان افزایش پیدا کرده است.
این تولیدکننده درباره ی مواد مورد استفاده در تولید زیره و سایر اجزای کفش هم توضیح داد: قسمتی از موادی مانند پلی یورتان در داخل کشور فرآوری یا ترکیب می شوند، اما مواد پایه مورد نیاز برای تولید آنها، همچون ایزوسیانات و بخش قابل توجهی از نهاده های پلی اُل، همچنان از راه واردات تامین می شوند. زمانی که تامین کنندگان مواد اولیه با محدودیت واردات مواجه می شوند، امکان دارد از فروش موجودی انبار اجتناب کنند یا نرخها را افزایش دهند؛ چونکه از امکان جایگزینی کالای فروخته شده با همان قیمت اطمینان ندارند. در چنین شرایطی، تولیدکننده برای پیشگیری از توقف خط تولید ناچار به خرید مواد اولیه با قیمت بالاتر می شود و این بالارفتن هزینه در نهایت به قیمت تمام شده محصول منتقل خواهد شد.
افزایش هزینه دستمزد و تعمیر ماشین آلات
این تولیدکننده سهم دستمزد را حدود ۲۵ درصد از هزینه تمام شده کفش مطرح کرد و اظهار داشت: دستمزدها در سالجاری حدود ۵۰ درصد افزایش پیدا کرده اند. علاوه بر آن، هزینه تعمیر و نگهداری ماشین آلات، انرژی، مالیات، بیمه و سایر هزینه های جاری هم فشار قابل توجهی بر واحدهای تولیدی وارد کرده است. وی با اشاره به هزینه های تعمیر تجهیزات اظهار نمود: برای تعمیر و سرویس یک دستگاه ژنراتور و تعویض چند قطعه آن، حدود ۱۸۰ میلیون تومان هزینه پرداخت کرده است؛ هزینه هایی که بااینکه در محاسبات معمول افزایش قیمت محصولات کمتر مورد توجه قرار می گیرند، اما برای ادامه فعالیت واحدهای تولیدی ضروری هستند.
هزینه تامین سوخت مورد نیاز ژنراتورها هم افزایش پیدا کرده و قیمت نفت گاز مصرفی واحد تولیدی او به حدود ۵۰ هزار تومان رسیده است. هزینه برق، آب، گاز، بیمه، مالیات و عوارض هم به مجموع هزینه های تولید اضافه می شود و بالاخره، تولیدکننده با انتقاد مصرف کنندگان از افزایش قیمت محصولات مواجه می شود؛ در صورتیکه تمام هزینه های تحمیل شده لزوماً در قیمت فروش منعکس نمی شوند. کنگرانی همینطور با انتقاد از هزینه های در رابطه با تامین و انتقال برق اظهار داشت: واحدهای صنعتی علاوه بر پرداخت هزینه مصرف انرژی، با هزینه های دیگری هم مواجه اند که باید در محاسبه بهای تمام شده تولید مورد توجه قرار گیرند.
قطعی برق و آب، مانعی دیگر بر سر راه تولید
این تولیدکننده با اشاره به مشکلات تامین انرژی در شهرک های صنعتی اظهار نمود: واحد تولیدی وی در دوره اخیر با قطعی برق و آب مواجه بوده و در بعضی مقاطع، دو روز قطعی برق و دو روز قطعی آب را تجربه کرده است. قطعی انرژی علاوه بر توقف روند تولید، هزینه استفاده از ژنراتور، مصرف سوخت و تعمیر تجهیزات را هم بالا می برد. این مسئله در شرایطی که تولیدکنندگان همزمان با افزایش قیمت مواد اولیه و دشواری تامین نقدینگی مواجهند، فشار مضاعفی بر فعالیت کارخانه ها وارد می نماید.
وی با اعلان اینکه آمار دقیقی از تعداد کارگاه های تعطیل شده در این صنعت در اختیار ندارد، اظهار داشت: شماری از واحدهای کوچک و استادکاران قدیمی به علت بالارفتن هزینه ها و مشکلات مالی، فعالیت خویش را متوقف کرده اند. ادامه این روند می تواند به کاهش اشتغال در کارگاه های کوچک منجر شود و با تعطیلی این واحدها، قسمتی از نیروی کار هم برای دریافت بیمه بیکاری به سازمان تامین اجتماعی مراجعه خواهند کرد.
ضرورت بازبینی در سیاستهای ارزی و واردات مواد اولیه
این فعال صنعت کفش با تأکید بر اهمیت دسترسی پایدار به مواد اولیه اظهار نمود: مشکلات واردات مواد اولیه حتی قبل از شرایط فعلی هم وجود داشت، اما حال شدت بیشتری گرفته است. به این دلیل، سیاستهای ارزی و تجاری باید میان مواد اولیه ضروری و سایر کالاها تفاوت قائل شوند. اعمال محدودیت برای واردات همه اقلام، بدون توجه به میزان مصرف، امکان تولید داخلی و صرفه اقتصادی آنها، می تواند هزینه تولید را افزایش دهد و به زیان تولیدکنندگان تمام شود.
وی پیشنهاد کرد: مواد اولیه پرمصرف و موثر بر قیمت تمام شده محصولات، متناسب با نیاز حقیقی صنایع و ظرفیت تولید داخل، در سازوکار مناسب تری برای تامین ارز و واردات قرار گیرند. در بعضی موارد، واردات مواد اولیه با کیفیت و دارای قیمت رقابتی می تواند به تولیدکننده داخلی کمک نماید تا محصول نهائی را باکیفیت بهتر و قیمت مناسب تری به بازار عرضه نماید. وی در انتها با اشاره به نقش کارگاه های کوچک در ایجاد اشتغال خواهان توجه بیشتر به مشکلات تامین مواد اولیه، هزینه های انرژی، تعمیر و نگهداری ماشین آلات و سرمایه در گردش شد و اظهار داشت: پشتیبانی از تولید باید بگونه ای باشد که امکان ادامه فعالیت واحدهای کوچک، حفظ اشتغال و تولید محصولات با کیفیت و رقابتی فراهم گردد.
منبع: ایسنا
به طور خلاصه حتی در تولید محصولاتی مانند چرم که قسمتی از آن در داخل کشور تولید می شود، مواد شیمیایی مورد استفاده در فرایند تولید، ماشین آلات و قطعات مورد نیاز کارخانه ها همچنان به واردات وابسته اند؛ به این دلیل تولید محصول نهایی در داخل کشور لزوما به مفهوم استقلال زنجیره تولید از واردات نیست. کنگرانی همچنین با انتقاد از هزینه های در ارتباط با تأمین و انتقال برق گفت: واحدهای صنعتی علاوه بر پرداخت هزینه مصرف انرژی، با هزینه های دیگری هم مواجه اند که باید در محاسبه بهای تمام شده تولید مورد توجه قرار گیرند.
این تولیدکننده با اشاره به مشکلات تأمین انرژی در شهرک های صنعتی اظهار داشت: واحد تولیدی وی در دوره اخیر با قطعی برق و آب مواجه بوده و در بعضی مقاطع، دو روز قطعی برق و دو روز قطعی آب را تجربه کرده است. بدین سبب سیاست های ارزی و تجاری باید میان مواد اولیه ضروری و سایر کالاها تفاوت قائل شوند.
منبع: karokhedmat.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب